Στόχος της αποστολής ήταν υποκλέψουν το περιεχόμενο από τα γράμματα που έστειλαν οι Χανιώτικες ομάδες και οι παράγοντες μας στον Αϊ Βασίλη. Μόχθησαν, δούλεψαν σκληρά, με μεθοδικότητα και αφοσίωση και στο τέλος τα κατάφεραν και έτσι εμείς τώρα είμαστε σε θέση να σας αποκαλύψουμε τι ζήτησαν από τον καλοσυνάτο Άγιο, οι Χανιώτικες ομάδες και γενικότερα όσοι ασχολούνται με τον αθλητισμό στη πολιτεία μας.

ΑΟΧ

Από τους τυχερούς, μιας και ο Αϊ Βασίλης, προφανώς επειδή δεν αντέχει το δράμα του, ανταποκρίθηκε άμεσα στο πρώτο αίτημα. Ένα δίπλωμα προπονητή Γ’ εθνικής ζήτησε ο ΑΟΧ ώστε να το χαρίσει στον Προμπονά και να ξεμπερδέψει με το θέμα τεχνικού που τους ταλαιπωρεί εδώ και βδομάδες και ο Άγιος τους έστειλε τον απανταχού και καιρού Καφούση. Επίσης από τον ΑΟΧ ζήτησαν και ένα αξιοπρεπές γήπεδο που θα διαθέτει τουλάχιστον τα βασικά συμπεριλαμβανομένων και ανθρώπινων αποδυτηρίων όπου μπορούν να αλλάζουν και να κάνουν την ανάγκη τους. Τέλος σε μια έκρηξη ειλικρίνειας ζήτησαν και μερικά καντάρια σοφίας και θείας φώτισης…

Πλατανιάς

Λιτός και περιεκτικός ήταν στο γράμμα του ο Πλατανιάς: «Θέλω την άνοδο». Ο Πλατανιάς δεν δίστασε να ζητήσει από τον μαγικό Άγιο τον τίτλο του πρωταθλητή στη Γ’ εθνική ή τουλάχιστον τη δεύτερη θέση ανόδου στη Β’ εθνική ώστε να γίνει η πρώτη ομάδα των Χανίων που θα συμμετάσχει στο δεύτερο μεγαλύτερο πρωτάθλημα της χώρας, από τότε που το ελληνικό ποδόσφαιρο απέκτησε τρεις εθνικές κατηγορίες.
Παράλληλα ευχήθηκε την τουριστική άνοδο της περιοχής, γιατί Β’ εθνική χωρίς χρήμα δεν γίνεται…

Ν.Ο. Χανίων

Το πρώτο και κύριο που θέλει είναι η επάνοδος στην Α1. Μάλιστα δεν το ζήτησε απλά, αλλά σχεδόν το απαίτησε. Η ταπεινή Α2 δεν αρμόζει στην ιστορία του ομίλου ο οποίος θέλει διακαώς την επιστροφή στο πρωτάθλημα των μεγάλων, αφού η συνύπαρξη με δυνάμεις τύπου ΟΦΗ, Άγιο Νικόλαο, Περιστέρι, Τρίτων και ΚΟΠΙ μοιάζει εφιαλτική.
Παράλληλα ζήτησε και μια πετρελαιοπηγή κάτω από το κολυμβητήριο για να λύσει μια και καλή το πρόβλημα με τη θέρμανση της πισίνας που παραμένει κλειστή λόγω έλλειψης χρημάτων για πετρέλαιο.

Α.Ο.Κύδων

Στη δεύτερη συμμετοχή του στην Α1 θέλει να ανεβάσει το πήχη και να κάνει δυο βήματα προς το πάνω. Το ένα, η γρήγορη και χωρίς αγώνες μπαράζ παραμονή μοιάζει εφικτό και μέσα στις δυνάμεις του. Το άλλο θέλει έξτρα βοήθεια. Ένα εισιτηριάκι για τα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα χάντμπολ είναι ο διακαής πόθος και με την συνδρομή του Αγίου μπορεί να έρθει. Στο κάτω-κάτω που να το δώσει. Καμιά από τις άλλες διεκδικήτριες δεν έχει τον Ευρωπαϊκό αέρα που διαθέτει ο Κύδωνας και δη οι παράγοντές του…

ΕΠΣΧ

Τέσσερα δώρα ζήτησε η ΕΠΣΧ. Το πρώτο είναι να μην χρειαστεί να αλλάξει πρόεδρο ποτέ και ο κ.Βούρβαχης από ισόβιος να γίνε διαχρονικός και αιωνόβιος. Επίσης ζήτησε τη βοήθεια του Αγίου ώστε να γίνει έδρα μιας νέας διευρυμένης Παγκρήτιας ποδοσφαιρικής Ένωσης, ζήτησε ένα χορηγό δεκαετίας για να μην περιμένει τις επιχορηγήσεις της Πολιτείας και τέλος να κλείσει η σελίδα στο Facebook με την επωνυμία «Αντιβούρβαχης» που πάντως έτσι κι αλλιώς δεν έχει καμία απήχηση…

Ακρίτας

Ο χτυπημένος από την κακή μοίρα Ακρίτας, δεν είχε κουράγιο να ζητήσει μεγάλα πράγματα. Αλήθεια με σχεδόν όλους τους παίκτες του μισερωμένους τι άλλο θα μπορούσε να ζητήσει πέραν υγείας και καλής τύχης. Αν τώρα μπορέσει να φτιάξει και ένα «ΚΑΤ» κοντά στο γήπεδο (για τη γρήγορη μεταφορά των τραυματιών) θα είναι ευχής έργον. Πάντως το γράμμα καταλήγει κάπως έτσι «Α, και ερχόμενος αν βρεις κανένα αμυντικό εύκαιρο παρ’ τον μαζί σου καλέ μου Άγιε»

Πανακρωτηριακός

«Καλέ μου Άγιε φέρε μας μια νίκη». Αυτό είναι το ταπεινό δώρο που ζήτησε ο Πανακρωτηριακός ο οποίος πιστεύει ότι αν σπάσει το ρόδι και έρθει η πρώτη επιτυχία στην ιστορία της ομάδας στο περιφερειακό πρωτάθλημα, μετά θα επακολουθήσουν κι άλλες. Λίγο σπρώξιμο θέλει στην αρχή μετά θα βρει το δρόμο του. Πάντως στη Καισαρεία έφτασε ακόμα ένα γράμμα με αποστολέα τον Πανακρωτηριακό, στο οποίο η Χανιώτικη ομάδα ζήτησε μερικές μεταγραφούλες (αν είναι δυνατόν τον Αργέντη) και την παραμονή της στη κατηγορία.

Διοίκηση ΕΑΚ Χανίων

Τρία πράγματα ζήτησε η νέα διοίκηση: «Λεφτά, λεφτά και λεφτά». Αυτά τα ολίγα.

Αθλητικό γραφείο του Δήμου Χανίων

Καταρχήν ζήτησε υπομονή γιατί σε λίγες μέρες τα γραφεία του θα κατακλειστούν από παράγοντες των ομάδων της πόλης που θα ζητάνε, όλοι ανεξαιρέτως, χρήματα. Και ξέρετε πλέον οι ομάδες είναι πολλές.
Αυτό πάντως ο Άγιος υποσχέθηκε ότι θα τους το φέρει, αλλά δηλώνει ανήμπορος στο δεύτερο σκέλος στο οποίο ο Δήμος ζητάει από τον Σάντα Κλάους να μεταφέρει όλες τις επιζήμιες ή ανενεργές αθλητικές υποδομές σε περιοχές έξω από την επικράτεια του.

Υ.Σ.: Αυτό ωστόσο που δεν μπορούμε να σας αποκαλύψουμε είναι τί τελικά θα πάρουν από τον Αϊ Βασίλη. Κάτι υποψιάζεστε όμως, έτσι δεν είναι;

Καταρχήν πριν από όλα θα πρέπει επιτέλους να οριοθετήσει τους στόχους της ομάδας και στη συνέχεια να καταλήξει στα κριτήρια επιλογής. Τα χαρακτηριστικά δηλαδή που θέλει να διαθέτει ο νέος προπονητής. Νέος και φιλόδοξος, έμπειρος και γνώστης της Γ’ εθνικής, «αλεπού» της κατηγορίας, κάτι ενδιάμεσο; Θέλει ένα προπονητή απλά για να σώσει την χρονιά ή ένα προπονητή που παράλληλα θα ξεκινήσει το χτίσιμο της επόμενης ομάδας;

Όλα αυτά τα ερωτήματα θα πρέπει να απαντηθούν από τους διοικούντες πριν καν αρχίσουν να εξετάζουν περιπτώσεις προπονητών. Η ανάποδη σειρά, πρώτα προπονητής δηλαδή και μετά ανάλογα με αυτόν που βρήκαμε αποφασίζουμε τι κάνουμε ή ακόμα χειρότερα να αφήσουμε τον προπονητή να αποφασίσει για τους στόχους της ομάδας μπορεί να αποβεί καταστροφικό.

Μέχρι τώρα πάντως και κρίνοντας από τις δυο προηγούμενες επιλογές συμπέρασμα για την φιλοσοφία που διέπει το σύλλογο δεν μπορεί να βγει, γιατί πολύ απλά έως τώρα δεν υπήρχε σχέδιο ούτε φιλοσοφία. Όλα κινούνταν στη λογική του όσα πάνε και όσα έρθουν.

Από τον άπειρο φιλόδοξο αλλά και πατριώτη Μαρκάκη, στον έμπειρο, στυγνό επαγγελματία και ειδικών αποστολών προπονητή Μαυρομάτη. Αυτό από μόνο δείχνει τη σύγχυση την έλλειψη πλάνου και σωστής λογικής. Σε ποια κριτήρια επιλογής θα καταλήξουν αυτό είναι αποκλειστικά και μόνο θέμα της διοίκησης η οποία θα αναλάβει και την ευθύνη της κρίσιμης αυτής επιλογής. Ο ΑΟΧ είναι τυχερός που έχει και τρίτη ευκαιρία. Είναι άτυχος όμως γιατί τυχόν νέο λάθος θα έχει συνέπειες…

Σε μια κατηγορία, δύσκολη, απαιτητική και χαμηλής ποιότητας όλα ξεκινούν και τελειώνουν στο αποτέλεσμα. Αυτό ενδιαφέρει αυτό έχει νόημα, αυτή είναι η πρώτη και μάλλον μοναδική προτεραιότητα. Θέαμα, καλή μπάλα και Γ’ εθνική είναι μη ταυτόσημες έννοιες.

Και στα δυο ματς των Χανιώτικων ομάδων τη περασμένη αγωνιστική επιβεβαιώθηκε η βασική αρχή της Γ’ εθνική, την οποία φαίνεται πως συνειδητοποιούν σιγά-σιγά μπλε και κόκκινοι: Δεν χρειάζεται να παίξεις μπαλάρα για να κερδίσεις (όπως δεν έπαιξε ούτε ο ΑΟΧ στον Ασπρόπυργο ούτε ο Πλατανιάς με τον Πανηλειακό) ούτε να έχεις καμιά υπερομάδα. Μπάλα δεν παίζουν ούτε καν οι μεγάλες και έμπειρες δυνάμεις του ομίλου.

Ο Κούγιας τα βάζει στη Πάτρα με τους επικριτές που κάνουν όπως λέει υψηλή κριτική για το γεγονός ότι η Παναχαϊκή (πρώτο φαβορί για τον τίτλο με μπάτζετ πάνω από 1,7 εκ. ευρώ) δεν αποδίδει καλά και ξεκαθαρίζει «Δεν είναι στόχος της ομάδας να παίξει ποδόσφαιρο αλλά Barcelona και Real, άλλωστε τέτοιο ποδόσφαιρο δεν παίζεται ούτε στην Σούπερ Λίγκα….». Όλα για το αποτέλεσμα δηλαδή…

Μοιάζει κυνικό, είναι αντιεμπορικό, αλλά έτσι είναι. Αν θες να δεις μπάλα δες Τσάμπιονς Λιγκ όχι το ελληνικό πρωτάθλημα της Γ’ εθνικής.

Αυτό το συμπέρασμα μάλιστα επιβεβαιώνεται και από τους στατιστικούς αριθμούς της κατηγορίας. Μόλις 1,8 γκολ ανά ματς, μόνο οι μισές ομάδες έχουν μέσο όρο τερμάτων πάνω από 1 γκολ, τα under υπερισχύουν με το συντριπτικό ποσοστό του 71,3%, ενώ στα 80 ματς έως τώρα, 16 έχουν λήξει 0-0 που αντιστοιχεί στο 20%. Αποτέλεσμα που είναι το δεύτερο πιο δημοφιλές πίσω από το (σωστά το μαντέψατε) 1-0 που έχει βγει 21 φορές (26,5%). Στα 37 από τα 80 ματς (σχεδόν τα μισά δηλαδή) σημειώθηκε 1(!) όλο κι όλο γκολ.

Οπότε τι χρειάζεσαι για να φτάσεις στο στόχο σου; Απλά πράγματα, που γίνονται ακόμα πιο απλά όταν διαθέτεις και ως ομάδα κάποια σχετικά καλή ποιότητα (όπως ο ΑΟΧ και ο Πλατανιάς): Καταρχήν σφικτή και συμπαγής άμυνα, σωστή τακτική, ξεκάθαρο σχέδιο, συγκέντρωση σε όλο το ματς γιατί τα λάθη πληρώνονται, πείσμα και πάθος συν αποτελεσματικότητα και τύχη. Πολλές ομάδες του ομίλου στηρίζονται σε λίγα από αυτά και όμως την κουτσοπαλεύουν (βλ.Χερσόνησο). Οι ομάδες όπου προπορεύονται συγκεντρώνουν τα περισσότερα (βλ. Παναχαϊκή Αίγιο Κόρινθο ακόμα και Ψαχνά).Όσα περισσότερα από τα παραπάνω διαθέτεις και σε όσο το δυνατό μεγαλύτερο βαθμό τα καταθέτεις σε κάθε αγωνιστική τόσο μεγαλώνουν και οι πιθανότητες να πετύχεις τον σκοπό σου.

Απλά μαθήματα ποδοσφαίρου σε μια περίεργη και δύσβατη κατηγορία που επικρατεί …κατενάτσιο χαμηλού επιπέδου και το θέαμα είναι σαν τον ουραγκοτάγκο της Σουμάτρας: Είδος προς εξαφάνιση…

Το μυστικό σχετικά με την εικόνα των δυο μονομάχων στον Χανιώτικο εμφύλιο της δευτέρας κρύβεται στην εξής φράση του Μάρκου Μαυρομάτη: «Ο Πλατανιάς έδειξε ότι έχει αίσθηση του ρυθμού της Γ’ εθνικής».

Υποθετικό σενάριο: Κλείνεις μικρόφωνα, δεν γνωρίζεις τα ονόματα των 22 ποδοσφαιριστών που αγωνίζονται και καλείσαι να μαντέψεις την κατηγορία που ανήκουν οι δυο αντίπαλοι. Με την εικόνα, όχι μόνο στο α’ ημίχρονο που ο Πλατανιάς είναι απόλυτος άρχοντας αλλά και στο β’ που ο ΑΟΧ ισορρόπησε, δύσκολα μπορεί κάποιος να καταλάβει ότι και οι δυο αντίπαλοι αγωνίζονται στην ίδια κατηγορία.

Από την μία ο Πλατανιάς γεμάτος από δύναμη και πάθος, με καλύτερα τρεξίματα και κυρίως με ξεκάθαρο πλάνο ακλουθώντας κατά γράμμα το σχέδιο μάχης που είχε καταστρώσει το ηγετικό επιτελείο. Όχι μόνο στο καλό του διάστημα αλλά αυτό φάνηκε και στο δεύτερο σκέλος της μάχης όπου οι φιλοξενούμενοι γνώριζαν εξ’ αρχής ότι δεν θα άντεχαν στον ίδιο ρυθμό. Επειδή όμως ήταν προετοιμασμένοι και για αυτό το σενάριο δεν επέτρεψαν στον αντίπαλο να ασκήσει πίεση, ούτε καν στο 25λεπτο που έπαιξαν με αριθμητικό μειονέκτημα. Ο Πλατανιάς και ήθελε και κυρίως ήξερε τι μπορούσε και πως μπορούσε να το κάνει. Το μόνο που δεν κατάφερε ήταν να σκοράρει, κάτι που αποτελεί την αχίλλειος πτέρνα του από την αρχή της περιόδου και δυστυχώς επιβεβαιώνει την στήλη που το είχε εντοπίσει από το καλοκαίρι. Δεν είναι τυχαίο που διαθέτει μια από τις χειρότερες επιθέσεις του ομίλου με μόλις έξι γκολ εκ των οποίων τα τρία σε ένα ματς. Όσο ο Κίτσας δεν παίρνει μπροστά ο Αργέντης δεν βοηθά το γκολ για τους ερυθρόλευκους θα είναι… νερό στην έρημο.

Ωστόσο σύμφωνα με ένα από τα αξιώματα του ποδοσφαίρου «ομάδα που δημιουργεί ευκαιρίες μην τη φοβάσαι. Είναι σε καλό δρόμο». Και ο Πλατανιάς φαίνεται να έχει βρει το δρόμο του παρά το γεγονός ότι υπολείπεται του αντιπάλου του στην κατάταξη.

Το πρόβλημα λοιπόν, είναι να μην δημιουργείς να μην κάνεις παιχνίδι και να μοιάζεις μονίμως βραχυκυκλωμένος. Μια τέτοια περίπτωση είναι ακόμα ο ΑΟ Χανιά.

Αν και έχουμε βαρεθεί να τα αραδιάζουμε κάθε βδομάδα, παραμένει προβλέψιμος, στατικός, χωρίς συστήματα, χωρίς αυτοματισμούς, χωρίς τρίτη πάσα (!)σε όλο το ματς και εκτός όλων των άλλων και ράθυμος. Χωρίς πάθος, χωρίς δύναμη χωρίς τσαμπουκά και ψυχή. Το ακόμα πιο ανησυχητικό: Καμία πρόοδος με την βελτίωση που με αγωνία περιμένουν όλοι, να παίρνει κάθε βδομάδα παράταση.

Αντιστρέφοντας την παρατήρηση του Μαυρομάτη «παντελής έλλειψη ρυθμού Γ’ εθνικής». Για αυτό ο «αόρατος» παρατηρητής εύκολα θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για ομάδα κατώτερης κατηγορίας. Δυστυχώς αυτό διαφαίνεται απ’ όλη την μέχρι τώρα παρουσία (με φωτεινές εξαιρέσεις κάποια καλά διαστήματα στα ματς με Παναχαϊκή και Ρουφ) παρά το γεγονός ότι έχουμε διανύσει το ένα τρίτο της σεζόν και παρά το γεγονός ότι και ποδοσφαιριστές με τεράστια εμπειρία διαθέτει και ποιοτικό ρόστερ αλλά πλέον και τεχνική ηγεσία με πολλές παραστάσεις.

Και αυτό είναι το παράδοξο που κάνει το πρόβλημα πιο σύνθετο: Πως διάβολο γίνεται η εξίσωση να περιλαμβάνει όλες τις παραπάνω σταθερές συν κι άλλους θετικούς όρους (όπως η οικονομική συνέπεια της διοίκησης, η δυναμική του συλλόγου και η στήριξη της από πολυάριθμους φιλάθλους) και το αποτέλεσμα να βγαίνει με αρνητικό πρόσημο;

Με μια γρήγορη αποκωδικοποίηση των δεδομένων το πιο προφανές είναι ότι στην εξίσωση υπερέχουν οι αρνητικές συνισταμένες.

Η απειρία, η έλλειψη οργάνωσης και σωστού προγραμματισμού, λάθος επιλογές, η πίεση και δεν ξέρω τι άλλο. Το καλό είναι ότι αυτοί είναι ευμετάβλητοι παράγοντες και με σωστές κινήσεις μπορούν να μετατραπούν σε θετικές δυνάμεις. Ωστόσο πρέπει να γίνουν ΤΩΡΑ γιατί με λίγη καθυστέρηση ακόμα μπορούν να επηρεάσουν και τους θετικούς συντελεστές της εξίσωσης και μετά το αποτέλεσμα θα είναι πια μη αναστρέψιμο…

Πάμε παρακάτω

Παραιτήσεις, αρνήσεις για συμμετοχή στο νέο Δ.Σ ,ίντριγκες που ακουμπάνε την παραπολιτική και άλλα τέτοια ωραία, δημιούργησαν μια φουτουριστική εικόνα, λίγες ημέρες πριν τις πρώτες εκλογές της ΠΑΕ.

Ανήκουστο;Όχι, βέβαια.

Απολύτως φυσιολογικό. Κλασικά συμπτώματα δυστοκίας μιας νεογέννητης προσπάθειας. Κάτι σαν τους πρώτους κολικούς του μωρού. Πονάνε αλλά είναι απαραίτητοι για την εύρυθμη λειτουργία του πεπτικού συστήματος. Ενοχλητικό και για τους γονείς που δεν μπορούν να ησυχάσουν. Οι περισσότεροι, μάλιστα πρωτόπειροι γαρ, πανικοβάλλονται μήπως είναι τίποτα χειρότερο.

Έτσι και εμείς. Κανείς από τους εμπλεκόμενους δεν υπήρξε στο παρελθόν μέλος επαγγελματικής ομάδας. Επί της ουσίας κανείς δεν γνωρίζει πώς λειτουργεί το σύστημα ,πώς πρέπει να συμπεριφερθεί, πώς πρέπει να αντιδράσει.

Αποτέλεσμα; «Η μικρή Ελένη κάθεται και κλαίει γιατί δεν την παίζουν οι φιλενάδες της…»

Χρόνος επίλυσης προβλήματος;

Σύντομος. Τόσο σύντομος, όσο διαρκούν, συνήθως, τα παιδικά πείσματα.

Το «μαγαζί» είναι «γωνία».Ακόμα και σε αυτές τις δύσκολες ημέρες που διανύουμε οτιδήποτε με τέτοια υπεραξία χιλιάδων φιλάθλων (Σ.Σ και εισπράξεων) είναι θησαυρός.

Αφήστε τους να παίξουν λίγο και πολύ σύντομα θα τους δείτε στην πρώτη γραμμή.

Ακόμα όμως κι αν δεν έρθουν αυτοί, θα βρεθούν κάποιοι άλλοι….

Αν αμφότεροι βρίσκονταν σε καλύτερη και πιο ασφαλή θέση ή τέλος πάντως γινόταν άλλη χρονική στιγμή ο αγώνας, πιθανότατα να ήταν ποδοσφαιρική γιορτή. Τώρα θα είναι μάχη με έπαθλο για τον νικητή την ισχυρή τόνωση της ψυχολογίας και βεβαίως ένα πολύτιμο πακέτο τριών βαθμών, με τους οποίους θα φτάσει την συγκομιδή του σε διψήφιο αριθμό. Ο ΑΟΧ έχει οκτώ βαθμούς αλλά μόλις έναν την τελευταία τριπλέτα αγώνων και ο Πλατανιάς 7 πόντους εκ των οποίων οι πέντε στα τρία τελευταία παιχνίδια. Πιθανότατα για αυτό το λόγο ο τεχνικός του Πλατανιά Τίμος Καβακάς σε δηλώσεις του υποστηρίζει ότι η ομάδα του βρίσκεται σε καλύτερη αγωνιστική κατάσταση σε σχέση με τον ΑΟΧ. Ίσως να έχει δίκαιο με βάση τουλάχιστον τα βαθμολογικά οφέλη του τελευταίου διαστήματος όμως και ο Πλατανιάς συνεχίζει να προβληματίζει. Αντί της επιβεβαίωσης της ανόδους του στο ματς με τον Κεραυνό ήρθε η επιβεβαίωση της αστάθειας. Ο ΑΟΧ μια από τα ίδια, με την εμφάνιση του να είναι πάντα ένας γρίφος. Καλός, κακός, μέτριος κανείς δεν μπορεί να προβλέψει γιατί απλούστατα ακόμα δεν έχει συντονιστεί, δεν έχει ταυτότητα και η απόδοσή του είναι άμεσα εξαρτώμενη από τις διαθέσεις των παικτών κλειδιά και τις γενικότερες συγκυρίες κάθε αγώνα.

Πιθανότατα το καλοκαίρι μετά τη κλήρωση του πρωταθλήματος οι άνθρωποι των δυο ομάδων υπολόγιζαν ότι θα έκαναν πολύ καλύτερο ξεκίνημα και μέχρι το μεταξύ τους ματς θα είχαν μια βαθμολογική άνεση. Αντί ανέσεως όμως στενότητα τόση που δεν πάει άλλο, αφού τελικά αποδείχθηκε ότι όταν παράγοντες και προπονητές κάνουν σχέδια ο θεός γελά…

Το πρωτάθλημα τρέχει, ήδη έχουμε ξεπεράσει το μισό του α’ γύρου και πλησιάζουμε στη συμπλήρωση του πρώτου τρίτου του πρωταθλήματος. Ο χρόνος γίνεται πιεστικός και οι ανάγκη από ένα ντεμαράζ είναι απαραίτητη.

Και οι δυο ομάδες ψάχνουν εναγωνίως ένα πλάνο εξόδου από την κρίση το οποίο γνωρίζουν καλά ότι δεν μπορεί να πάρει αναβολή και πρέπει να μπει σε εφαρμογή από το μεταξύ τους κιόλας ματς. Το ντέρμπι πάντως έτσι όπως τα κάνανε και οι δυο προσφέρεται για να αποτελέσει την απαρχή του σχεδίου διαφυγής από τη κρίση. Άλλωστε τέτοιου είδους παιχνίδια είναι ικανά να αποτελέσουν την αφετηρία της αγωνιστικής ανάστασης μιας ομάδας. Είναι ικανά όμως αν δεν τα διαχειριστείς σωστά να σου κοστίσουν και πολλά. Πάρα πολλά…

Χωρίς ξεκάθαρο αγωνιστικό πλάνο, χωρίς αυτοματισμούς, με εμφανής την έλλειψη πάθους, αποφασιστικότητας και αυτοσυγκέντρωσης δίχως αποτελεσματικότητα, αν και πρώτη φορά φέτος αντέδρασε βρισκόμενος πίσω στο σκορ (ισοφαρίζοντας γρήγορα ανακτώντας το ρυθμό του ματς) έδωσε το δικαίωμα στη ανταγωνίστρια και με ίδιους στόχους (όπως αποδεικνύεται) Χερσόνησο με το …γυαλισμένο μάτι, να πάρει μια πολύτιμη νίκη, να τον βάλει από κάτω στον πίνακα και να της φτιάξει τη ψυχολογία όσο δεν παίρνει ενόψει της συνέχειας.

Όλα αυτά σε συνδυασμό με τα καθιερωμένα πλέον σε κάθε ματς σοβαρά λάθη δεν του επέτρεψαν να πάρει τον πρώτο του βαθμό μακριά από τα Χανιά.

Όπως χαρακτηριστικά και σοφά δήλωσε ο τεχνικός της ομάδας μετά το ντέρμπι «τα λάθη σε αυτή τη κατηγορία πληρώνονται ακριβά…» αφήνοντας ωστόσο αναπάντητη την απορία, πότε επιτέλους, έχοντας ήδη διανύσει το πρώτο μισό του α’ γύρου, οι παίκτες του θα καταφέρουν να εξαλείψουν τις γκάφες θα γίνουν σοβαροί και ουσιαστικοί ώστε να μεγαλώσουν τις πιθανότατες που τους αναλογούν για εκτός έδρας βαθμούς.

Παράλληλα, στο ματς στη γειτονική Χερσόνησο καταρρίφτηκε το επιχείρημα για τις εκτός έδρας μέτριες προς κακές εμφανίσεις, σχετικά με τον κόσμο. Τη Κυριακή παρουσία 150 φίλων του ένιωθε σαν το σπίτι του. Κι όμως και πάλι μηδέν εις το πηλίκο.

Ως εκ τούτου πλέον βλέπει τη πλάτη των 13 από τους 15 αντιπάλους του, πέφτοντας μέσα στη ζώνη πυρρός της βαθμολογίας με οκτώ πόντους σε οκτώ αγωνιστικές.

Για το τέλος, το πιο ανησυχητικό: Αν και σε κάθε ματς ταξιδεύει γνωρίζοντας επακριβώς τι θα αντιμετωπίσει, στη πράξη αδυνατεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις. Ο Μαυρομάτης επιβεβαιώθηκε στις προβλέψεις του παραμονές του ντέρμπι ότι το ματς, που η αντίπαλος είχε αναγάγει σε ματς επιβίωσης, θα κρινόταν στη δύναμη και το πάθος αλλά δεν δικαιώθηκε στη διαχείριση και τη προετοιμασία της ομάδας του σε αυτούς τους τομείς. Σαν να ξέρει, να θέλει αλλά να μην μπορεί…

Τίποτα φίλοι μου δεν είναι τυχαίο στο ποδόσφαιρο όπως και οτιδήποτε εξάλλου στη ζωή. Όπως στρώνεις κοιμάσαι. Έτσι και ο ΑΟΧ. Όλα κυλούν ακριβώς βάσει του σχεδιασμού που χάραξαν το καλοκαίρι οι άνθρωποι που είχαν τότε την ευθύνη να δημιουργήσουν την ομάδα που θα έπαιρνε μέρος στην Γ’ Εθνική μετά από 20 σχεδόν χρόνια. Θα σας το θέσουμε το θέμα ρητορικά. Πιστεύετε ότι η ομάδα, και δε μιλάμε μόνο για τους παίκτες βέβαια, σχεδιάστηκε έτσι όπως ακριβώς έπρεπε, με τη σοβαρότητα δηλαδή και τον επαγγελματισμό που απαιτούσε η περίσταση, για να παίξει σε ένα πρωτάθλημα ανταγωνιστικό και τελείως διαφορετικό από αυτό που αγωνιζόταν τα 4 προηγούμενα χρόνια; Ίσως η αισιοδοξία του Μαρκάκη ότι «ο ΑΟΧ θα τερματίσει 5ος» να είναι η καλύτερη απάντηση στην ερώτηση που θέτουμε.

Τέλος πάντων, το ζήτημα είναι τι γίνεται τώρα. Ο ΑΟΧ και να θέλει, να γυρίσει το χρόνο πίσω δεν γίνεται. Αυτή τη στιγμή η κατάσταση είναι συγκεκριμένη, επομένως με τα όπλα που διαθέτει, η ομάδα οφείλει να βελτιωθεί και να εξασφαλίσει όσο το δυνατόν το συντομότερο την παραμονή της. Ν’ αλλάξει πάλι τον προπονητή ίσως είναι μία επιλογή υπερβολικά τραβηγμένη και ριψοκίνδυνη. Από την άλλη, οφείλει ο Μαυρομάτης που σίγουρα κανείς δεν αμφιβάλλει ότι είναι έμπειρος και ικανός, να διορθώσει αυτή την εικόνα και να περισώσει ότι μπορεί. Προσωπικά, περιμένω από τον ίδιο, ένα κοουτσάρισμα, το οποίο ν’ αποβεί καταλυτικό και ο ΑΟΧ να οφείλει ενδεχομένως μία νίκη που θα σημειώσει, στον προπονητή του. Μέχρι τώρα, παρότι οι «κινήσεις» του Μαυρομάτη δε μπορεί να πει κανείς ότι δεν είναι φυσιολογικές, αν εξαιρεθεί ίσως η εμμονή να μένει έξω ένας παίκτης που είναι πολυτέλεια να μην περιλαμβάνεται ούτε καν στην 18άδα και μιλάω για τον Τσιτλακίδη, ο ΑΟΧ δεν παίζει κάτι διαφορετικό από αυτό που βλέπαμε με τον Μαρκάκη, άσχετα αν η δουλειά στις προπονήσεις μπορεί να γίνεται ίσως πιο σοβαρά και οι παίκτες να είναι πιο πειθαρχημένοι «γενικώς»… Για να το θέσουμε διαφορετικά, ο Μαυρομάτης δεν έχει δικαιολογήσει ακόμα την ορθότητα που είχε η επιλογή του, αφού τα Χανιά εξακολουθούν να χάνουν εύκολα εκτός έδρας, όπως και πριν δηλαδή.

Θεωρητικά η λύση θα μπορούσε να δοθεί στις γιορτές με την απόκτηση 1 ή 2 ποδοσφαιριστών αλλά και πάλι, θεωρούμε άδικο γι’ αυτή την ομάδα και για το ύψος που είναι ήδη το μπάτζετ, να χρειάζονται κι άλλες μεταγραφές για να εξασφαλίσει ο ΑΟΧ τη σωτηρία του. Από την άλλη, τα λάθη δυστυχώς πληρώνονται. Η προσδοκία τουλάχιστον είναι να μην επαναληφθούν το άλλο καλοκαίρι και μέχρι τότε, όσοι νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα, καλά θα κάνουν ν’ ανοίγουν τα αυτιά τους και ν’ ακούνε τι τους λένε. Διαφορετικά θα έρθουμε ξανά στην ίδια θέση που ήμαστε και τώρα. Μόνο που τότε μπορεί να είναι πολύ αργά.